"Życie jest teatrem..."

Nad tablicą w klasie

napis-hasło do polaka:

"Życie jest teatrem,

aktorami ludzie"...

I nagle fikcja literacka,

na języku przerabiana,

miesz się z rzeczywistością,

czasem upojnych chwil,

czasem kłamstw,

czasem masek...

Spoglądam na Ciebie
i nawet nie wiem
czy smucisz się,
czy zmęczona życiem
już jesteś...
Spogldam na siebie
i nawet nie wiem
czy gram szczęście,
czy już czuje
wmówione w siebie...
Spoglądam na niego
i nawet nie wiem
czy kocha,
czu udaje miłość,
bo to cool...
Spoglądam na nią
i nawet nie wiem
czy śmieje się z żartu,
czy śmieje się z siebie
udającego coś...
Spoglądam na nich
i nawet nie wiem
czy mówią szczerze,
czy tylko udają
rozmowę...
Spoglądam na was
i nawet nie wiem
czy płaczecie, bo umarł,
czy dlatego,że nie ma was
w testamencie...

Spoglądam na nas,
spoglądam na świat
i już wiem,
że wszystko jest iluzją,
a w sercach nie ma czegoś
dobrego,
życzliwego,
prawdziwego...

A wszystko jest iluzją,

a aktorami ludzie...