1 stycznia 2009

Na krawędzi świata,
w kraju zapomnienia,
gdzie bez serc i ducha
szkielety ludu chodzą...

Na krawędzi świata
dusza zostawiona
w przeszłości
szuka wspomnienia...

Tu nie ma przyszłości...
Tu nie ma dzisiaj...
Tu nie ma optymizmu...

W Polsce, na krawędzi
duszy i rozumu
zostałam ja
i nic więcej...

1 komentarz:

Anonimowy pisze...

tu nie ma....
bo jest tylko pesymizm.

weź się kiedyś zmuś pomyśleć o czymś optymistycznie xD

bo przecież jutro będzie gorzej ... xD

prawda? ....